Carles Congost-en «La mala pintura» Munstroak, antiheroiak eta satira erresistentzia kultural gisa Espainiako XXI. mendeko bideoartean
##plugins.themes.bootstrap3.article.main##
##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##
Laburpena
Artikulu honek Carles Congost-en «La mala pintura» (2008) aztertzen du, aztertuz nola baliatzen dituen estetika pop saturatu bat eta pertsonaia gainaktuatu batzuk Espainiako arte garaikidearen panorama satirizatzeko. Zinemako, telebistako eta bideojokoetako erreferentzien bidez, Congost-ek narratiba jakin bat eraikitzen du, non arte-komisario batek, antiheroi-arketipo bat irudikatuz, Urrezko Mendeko pintore satanizatuekin konspiratzen baitu arte garaikidea desegiteko. Congost-en lanak kritika zorrotza egiten die artearen munduko botere-dinamikei, tradizioaren eta modernitatearen arteko tentsioari eta artistek gainditu behar izaten dituzten traba burokratikoei. Hizkuntza bisual kitsch eta gehiegizkoa baliaturik, «La mala pintura» lanak kritika kontrahegemonikoa egiten du, zeinak azpikoz gora jartzen baititu balio artistikoari eta espainiar identitateari buruzko diskurtso emozional nagusiak.
Nola aipatu
##plugins.themes.bootstrap3.article.details##
CONGOST, CARLES (1970-), LA MALA PINTURA (BIDEOA, 2008), ESPAINIAKO BIDEOARTEA, DISKURTSO EMOZIONALAK, ARKETIPOEN ANALISIA, KRITIKA INSTITUZIONALA
Ahmed, Sara. (2004) 2015. La política cultural de las emociones. Traducción de Cecilia Olivares Mansuy. Ciudad de México: UNAM
Benjamin, Walter. (1936) 2022. La obra de arte en la época de su reproductibilidad técnica. Traducción del alemán, prólogo y notas, Felisa Santos. Buenos Aires: Godot
Bordwell, David. 1985. Narration in the fiction film. Madison WI: University of Wisconsin
Congost, Carles. 2008. «La mala pintura». Vídeo, 11:00 min. https://www.hamacaonline.net/titles/la-mala-pintura/
Eco, Umberto. (1964) 1986. «Estructura del mal gusto». En Apocalípticos e integrados, traducción, Andrés Boglar Barcelona: Lumen
Fraser, Andrea. 2005. «From the critique of institutions to an institution of critique». Artforum. https://goo.su/gYonQO
Goodwyn, Erik D. 2020. «Archetypes: The contribution of individual psychology to cross-cultural symbolism». Journal of Jungian Scholarly Studies 15 (1): 5–19. https://doi.org/10.29173/jjs123s
Greenberg, Clement. 1961. «Avant-garde and kitsch». En Art and culture: Critical essays, 3-21. Boston: Beacon
Jameson, Fredric. (1989) 1992. Postmodernism, or, The cultural logic of late capitalism. Durham: Duke University. https://doi.org/10.1215/9780822378419
Martin, Sylvia. 2006. Videoarte. Uta Grosenick, ed.; traducción del alemán, Josep María Jané i Corbera. Köln: Taschen
Massumi, Brian. 2002. Parables for the virtual: Movement, affect, sensation. Durham NC: Duke University. https://doi.org/10.1215/9780822383574
Mirzoeff, Nicholas. 2011. The right to look: A counterhistory of visuality. Durham NC: Duke University. https://doi.org/10.1515/9780822393726
Rush, Michael. 2002. Nuevas expresiones artísticas a finales del siglo XX. Traducción Silvia Komet Dain. Barcelona: Destino
Sedeño Valdellós, Ana María, coord. 2011. Historia y estética del videoarte en España. Sevilla: Comunicación Social
Virilio, Paul. 1989. La máquina de visión. Traducción de Mariano Antolín Rato. Madrid: Cátedra

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License.

Aitortu-PartekatuBerdin 4.0 Nazioartekoa (CC BY-SA 4.0)
Honakoak egin ditzakezu:
- Partekatu — partekatu, kopiatu eta birbanatu edozein bitarteko edo formatutan
- Moldatu — nahasi, eraldatu eta horretan oinarrituz sortu
- edozein xedetarako, baita merkataritza-xedeetarako ere.
https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0/deed.eu
https://orcid.org/0000-0003-0432-2720